De Marbella-restyle

By

sep 10, 2013 Inspiratie, Styling Comments are off

Door Tanja Hoff

Laatst zei mijn vriend tegen mij: “Jij geeft mij niet het gevoel dat ik bijzonder ben.” Even later voegde hij daar het woord “uniek” aan toe. Ik schrok daar enorm van maar hij bedoelde ermee te zeggen dat ik met hem dezelfde dingen doe en naar dezelfde plekken ga als met andere vriendjes. In zekere zin heeft hij gelijk en begrijp ik zijn gevoel wel. Want is ons hele leven niet een grote poging om uniek te zijn?

Onze uniekheid onderstrepen we en komt tot uiting door hoe we ons gedragen, wat we doen en laten, wat we mooi en lelijk vinden en is het makkelijkst te zien in onze kleding. Wat je kiest om aan te trekken laat vaak zien wat je mooi vindt, wat je lekker vindt zitten, waarmee je denkt niet op te vallen, waarmee je een lichaamsdeel tracht te camoufleren of waarmee je juist wil opvallen.

Maar onbewust zeg je met je kleding veel meer. Vooral dat wat je niet aantrekt spreekt met een kakafonie van stemmen. Afkeurende stemmen. Van vroeger en nu. Van jezelf, van je ouders, van vriendjes, familie, passanten. Het is een kippenhok in die kledingkast van kleding die je nooit aan zal trekken, omdat je ze lelijk vindt  of omdat je denkt dat ze lelijk staan bij jou.

Marbella-restyle
Deze zomer heb ik dit aan de lijve ondervonden. Ik ging op vakantie naar Marbella, jetset Marbella. En tja wat neem je dan mee in je koffer??? Blijkbaar als ik onzeker wordt vooral zwart… Dus met een flinke koffer vol zwart en vooral veel salsa-sexy kleding kwam ik aan.

Om een lang verhaal kort te maken… binnen enkele dagen werd ik gerestyled. In beige, wit, zandkleur, bruin, skinny jeans en losse simpele bovenkantjes. Alles wat ik lelijk vind, lelijk bij mij vind staan, niet bij mij vind passen, clownesk of simpelweg ordinair werd over mijn arm gelegd. Alles wat ik aanhad was te ernstig, te serieus of… zwart. Het moest speels zijn.

Mezelf aan het spelletje overgevende, verdween ik in het pashokje. En tja, ik moest toegeven.. het stond…prima? Mooi, anders, sexy, anders…prima!?

En voor ik het wist was alles voor mij afgerekend en onder het devies: “Als je het niet mooi vindt, geef je het in Nederland maar weer weg”, stond ik met een volledig nieuwe garderobe buiten. Ik moest op dat moment heel vaak bij mezelf blijven herhalen: ”Dit is een spelletje, DIT IS EEN SPELLETJE….”, want een sterk Eliza & Mr Doolittle-gevoel bekroop mij en de gedachte : ”Ja, maar IK ben de kledingstyliste hier, toch?”

Afscheid van oude (verkeerde!) denkbeelden
Anyway, ik ben het spelletje aan gegaan en draag nu alweer een maand mijn Marbella-look en het is grappig, confronterend en verhelderend om een aantal afkeurende stemmen weer echt te horen, te zien wat voor effect ze hebben gehad en ze tenslotte te tackelen.

Hier zijn er een aantal. Ooit lang geleden op de middelbare school ben ik gepest. Ik droeg toen skinny jeans met ritsjes aan de pijpen. Ik realiseer me nu pas dat ik sinds die tijd, nooit, nooit, nooit een skinny jeans aan mijn kont heb gehad. Ze maken me zielig, klein en miezerig en niet “koninklijk” zoals ik me graag voel…. Niet waar dus.

Een simpel t-shirt, ronde hals met opdruk heb ik nooit aan, omdat ik vind dat ik er een enorme voorgevel in krijg. Een vakantie liefde zei namelijk ooit tegen mij: ”Jouw borsten zijn veel te groot voor jouw lichaam” en dat was niet als compliment bedoelt.

Een fladderig bloot bloesje, perzik/lichtroze met aquarel bloemachtige motieven erop met een strik aan de hals…”O nee, dan krijg ik een vlekkerige rode huid” roept mijn puber, pukkelige-ik luid. Maar…ik heb geen acne meer. Al lang niet meer!

Moet ik nog even doorgaan? Al die nare echo’s van stemmen zijn vast heeeeel uniek aan mij, maar ik laat ze liever achter. Volgens mij ben ik veel unieker als mijn licht zonder enig oponthoud, masker, voile of stemmen door mij heen naar buiten kan stralen.

En dat mag best in zwart, maar ook in beige, wit, roze of tijgerprint. Gewoon alles uitproberen en goed in de spiegel kijken, wat de kleding met je doet. Vooral iets wat je spuuglelijk vindt. Wie weet ben ik niet de enige en kom jij ook voor verrassingen te staan. Succes!

Over Tanja
Tanja Hoff (40) is kledingstyliste en tekent. Voor Little Green Dress schrijft zij iedere maand over kleding, mensen en haar verwondering over beide. Daarnaast is ze ook regelmatig aanwezig op de kledingruilfeesten van Little Green Dress om mensen te helpen hun eigen stijl te vinden. Meer informatie over Tanja vind je op www.tanjahoff.nl

Gerelateerde berichten