Een ernstig spelletje

By

feb 1, 2014 Inspiratie, Styling , , , , , 0 Comments

Door Tanja Hoff

Om de zoveel tijd worstel ik met mijn geweten over mijn beroep: kledingstyliste. Ik vind het namelijk oppervlakkig. Het gaat vaak enkel over mooi en hip zijn, over iets willen zijn of uitstralen. Het is de buitenkant die de aandacht krijgt, wat mij soms het gevoel geeft dat je ergens overheen probeert te schrijven of iets onder het vloerkleed probeert te schuiven.

Bovendien cre√ęer ik met mijn vak een verlangen naar nieuwe dingen. Ik zet aan tot consumeren in plaats van de boodschap uit te zenden dat je zelf genoeg bent. Gewoon zoals je bent.¬†Daarentegen vind ook ik het een leuk spelletje om me voor even, tijdelijk, anders te voelen en ik kan me voorstellen dat iedereen dat vindt. Maar niet te serieus, ok? Maar ik heb ook een serieuze kant en ik wil niet alleen maar spelletjes spelen. Ik wil ook iets betekenen. Heb ik dan wel het juiste vak heb gekozen?

Nou, bij deze…. JA!

Meer betekenen

Een jaar geleden leerde ik dat mijn vak zoveel meer kan betekenen. Dat ik met dat wat ik kan, iemand net dat beetje meer zekerheid kan geven om hem of haar de kracht en moed te geven om te doen wat hij of zij moet doen in dit leven. Ik kan hulp bieden in tijden dat je lichaam aan verandering onderhevig is of al is veranderd, en je daardoor niet meer weet wat bij je past.

Een jaar geleden werd er borstkanker gediagnosticeerd bij mijn moeder.¬†Haar borst moest worden afgezet en of het verder was uitgezaaid was een grote vraag.¬†Ze besloot dat ze geen borstreconstructie wilde, dus na de operatie zou ze verder door het leven gaan met √©√©n borst…

Wat een rollercoaster van emoties en gevoelens overweldigde haar en mij. Angst, verdriet, onzekerheid, boosheid, ongeloof, hulpeloosheid, machteloosheid, woede, noem het maar of het is voorbij gekomen.

Licht in de duisternis

Het is zo’n schrikbeeld: kanker. Je voelt je verraden door je eigen lichaam. Zal je er nog zijn volgend jaar? Hoe ziet dat leven er dan uit? Kan je leven met een borst? Hoe ziet dat eruit? Hoe voel je je dan? Hoe moet je leven de weken voor de operatie? Hoe moet je omgaan met je angsten? Is het al verder uitgezaaid? En dan? Kan ik dit aan? 

Help! Zoveel vragen die zonder enige vorm van logica door elkaar heen zoemen en niemand die je kan begrijpen, steunen of helpen. Niet echt. Daarom was ik blij dat ik op een paar vragen van mijn lieve, moedige en dappere mama wel een antwoord kon geven. Heel praktisch.

Vraag van haar: ‚ÄúWat moet ik aan in het ziekenhuis?‚Ä̬†Antwoord van mij: ‚Äú Ik ga iets zachts, rekbaars voor je kopen.‚Ä̬†Vragen van haar : ‚ÄúWat moet ik aan na de operatie?¬†Wat moet ik in mijn tas naar het ziekenhuis doen?‚Ä̬†Mijn moeders vragen gaven mij een aanknopingspunt, ik kon mijn talent inzetten om een beetje licht in haar duisternis te werpen.

Kledingadvies geeft rust

We zijn begonnen met samen voor haar kast te gaan staan en te zien wat daar hing. Met zijn twee√ęn zijn we al pratende ons gaan voorstellen hoe het gaat zijn, zo‚Äôn operatie. Hoe je je erna voelt. Hoe je je dan kan bewegen en hoe je dan de kleding aan kan trekken.

We zijn gaan ‚Äėoefenen‚Äô. Is de kleding rekbaar genoeg zodat je jouw arm niet heel erg hoeft te buigen? Kan de kleding eventueel ook van onderaf aan?¬†Dat hele enge werd zo iets normaler en iets uitspreekbaarder voor ons allebei. Haar angsten kwamen zo ook duidelijker aan het licht en vaak konden we samen al veel dingen oplossen en soms zelfs om lachen.

Na ruim een uur was haar tas gepakt en hingen er een aantal setjes kleding klaar in de kast voor na de operatie. Fijn, vond zij, want dan hoefde ze daar niet over na te denken en dat maakte het opstaan en de dag beginnen iets gemakkelijker. Ook hing er precies klaar, met ondergoed, sokken en schoenen en al, wat ze de dag van de operatie zou gaan dragen. Ze voelde zich daardoor iets beter, het gaf rust.

Een klein vlekje rust in een oceaan van onrust, maar toch…

Kledingadvies voor borstkankerpati√ęnten

Dit is wat ik wil doen in mijn vak als kledingstyliste. Van buitenaf, met kleding, contact maken met de mens die van binnen zit en daar kleine vlekjes rust geven. Hieronder tips voor als je moet worden geopereerd.

  1. Zachte tricots voelen fijn op je huid.
  2. Voor net na de operatie is een BH nog niet zo comfortabel. Kies liever een hemdje van zacht materiaal en wat je altijd al graag droeg. Ga geen nieuwe dingen kopen, dat komt wel.
  3. Na een tijdje moet je een prothese gaan dragen. Mijn moeder noemde het ‚Äúhet speldenkussen‚ÄĚ (door de vorm). Het is van belang om deze te dragen maar de¬† eerste paar dagen mag je er best a-symetrisch uit zien. Een sjaal kan het zicht dan wat afleiden als je dat wilt.
  4. In het begin is het handig om gewoon nog even je oude BH te dragen, waar je de prothese dan in stopt. Voor het draagcomfort kan je de beugel van de missende borst eruit slopen.
  5. Laat  je niets aanpraten, er zijn geen regels hoe je  er mee om moet gaan. Sommige mensen vinden het prettig om het resultaat van de operatie voor het eerst te bekijken samen met familie of vrienden, maar het kan best zijn dat je liever in je eentje aan je nieuwe lichaam wilt wennen. Zeg dit! Bespreek dit van te voren met je familie en houd voet bij stuk. Het is nog steeds jouw lichaam.
  6. En tenslotte, wees lief voor jezelf!

Over Tanja
Tanja Hoff (40) is kledingstyliste en tekent. Voor Little Green Dress schrijft zij iedere maand over kleding, mensen en haar verwondering over beide. Daarnaast is ze ook regelmatig aanwezig op de kledingruilfeesten van Little Green Dress om mensen te helpen hun eigen stijl te vinden. Meer informatie over Tanja vind je op www.tanjahoff.nl

Leave a Reply